آدما

ما آدما كلا آدماي بدبختي هستيم . تو اين كهكشوناي خيلي زياد و بزرگ توي يك سياره اي

كه اصلا حرفش نيست زندگي مي كنيم اونم به مدتي كه حتي در مقابل عمر همين

سيارهه يك پلك زدنه . بعدشم چند ميليارد نفر ديگه مثل خودمون چپيدن اين تو و هي هم

ديگه رو هل مي ديم كه "قلعه شاه مال منه " .

بدبختي اصلي موقعيه كه بايد تو همين مدت درس بخوني ، پول در بياري ، زبون آدماي

ديگه رو ياد بگيري (مثل آدم همه يكجور حرف مي زدين بفهميم چي مي گين ) عاشق

بشي ، دل ببري و ...يك وقتم متوجه مي شي هيچكدوم درست و حسابي انجام ندادي

وقتم داره تموم مي شه .

از همه بدتر حال آدماييه كه خيلي از خودشون ممنونن . فكر كنم اينا جو گير ترين آدمان.

چار نفر دورشون گرفتن واسه پولشون يا خوشگليشون يا هر چي ديگه فكر كردن

علي آبادم شهريه . يكي نيست بگه هي عمو كجا وايستا با هم بريم

.............................................

حاله خوبه تو اين اوضاع و احوال اتفاق بودنم با اتفاق بودنت همزمان شد