سر یه ماجرایی دیروز صحبت قند شد . منظورم قند خونه . صحبت قند میشه که میشه یاد عمه ام می افتم (زود و محض احتیاط بگم که عمه من چند سالیه که مرده و دامنش از دست دنیا کوتاهه). در ضمن موضوع کاملا جدیه، چون من عمه ام رو هنوز بعد چند سالی که از مرگش می گذره دوست دارم . این به خاطر نزدیکی ارتباطم با اون نبو...

از باورهای بی پایه در نظام آموزشی حداقل تا اون موقعی که ما درس می خوندیم نزدیکی و دوستی تاریخ و جغرافیاست . هر چند الانم تو خیلی از مدارس راهنمایی معلم تاریخ و جغرافیا یکیه و این نشون می ده انگار این دو درس یه جوری دوست و رفیق همند .****** اما هر چی دروغه تو کتاب تاریخه و هر چی راسته توی جغرافی . جغ...

شبی با تنی چند از اصحاب سلوک و رهپویان طریق در منزلی مهمان بودم .در مجلس جمعی از مریدان شیخ(خلقنا لتراب مقدمه الفداء) نشسته و در احوال اکابر طریقت و کرامات مشایخ سخن می گفتند . بزرگ ایشان قطب الدین محمد لاترمزی مرا بدید و گفت : ای جوان : کدام قسم از احوال مریدان در نزد شیخ پسندیده آید. من که در حال ...

نه بعد روزها، و نه بعد ماه ها ، اکنون بعد سالها، آمدن ، نشستن در آلاچیق تنهایی، نه به جستجوی نشانه ای که من نه منم، و نشانه ها از آن من نیست، همچون خوابگردی که فقط در مکان های آشنا می تواند با چشمان بسته راه برود . بی دغدغهٰ ٰ بی نگرانی ٰ بی هیچ ٰ نه سقفی که باران از آن بچکد ٰ نه بارانی که از سقفی ب...

حواسش به همه جا هست. با کوچکترین صدایی، با کمترین روزنه نوری حالت دفاعی به خودش می گیره . به هر چیزی به آهستگی نزدیک میشه و از هر چیزی به سرعت فرار می کنه. مثل ما آدمها نیست که به سرعت به کسی نزدیک می شیم و بعد خیلی سخت، نه بعد، نمی تونیم جدا شیم .اصلا آدم نیست که ، سوسکه. اینجوری تونسته میلیون ها س...

از کارای جالب و شاید لازم برای اهل کتاب خوندن مجدد کتابیه که مدتها قبل خوندن .بیشتر منظورم کتاباییه که تو ذهن موندن و یا کتابایی که معمولا شناخته شده اند و در موردشون حرف و تفسیر زیاده . داستان مسخ کافکا که در اون جوانی(گریکوری) صبح یکی از روزهایی که باید طبق معمول بلند شود و سر کار برود متوجه می شو...

پرندگان خیلی نجیبن . خصوصا توی مسائل جنسیشون نسبت به ما پستانداران تکامل یافته ترند . مثلا واسه جلب توجه جنس ماده شون تنها به قدرت و چنگ و دندون و دور بازو و ایل و طائفه و ....اکتفا نمی کنن ، گاهی کمی آواز می خونن . می رقصند . هنر و زیباییشونو نمایش می دن . بعدشم معمولا هر کی جفتشو انتخاب می کنه و م...

من این نام را به تقلید از عارف بزرگ محی الدین ابن عربی وام گرفتم . چون بر دلم افتاد بعد این همه سال لازم است در احوال پیران طریقیت و اکابر وادی حیرت سخنی در میان آید و چون کودکان که تقلید نطق بزرگان کنند و به مزاح آید من نیز از فتوحات مکیه عارف بزرگ فتوحات فرمانیه خویش را سامان دادم، امید که خوشایند...

......گاهی از جهنم می ترسم . از همین جهنم عوام . هر چند می دانم حساب و کتاب و نیاوردن حداقل نمره قبولی و ماندن در جهنم که یک روزش یکصد هزار سال دنیایی است با خیلی باورهای دیگه در تناقضه ،لیکن امری اینچنین نگران کننده و دغدغه آمیز، که عمرش به عمر اجتماع بشری می رسد و در تک تک یاخته های این گونه نفوذ ...

به اجبار یا اشتیاق است که انسان در چیزها نظر می کند . شوق است که آدمی را وا می دارد ساعتها و روزها به منظرگاهی نظر بیفکند و بی شوقی لغزش روی چیزها است . رد شدن و به سرعت رد شدن و آنگاه در شتابی که دیگر همه چیز شکل مبهمی از خطوط گنگ است همه چیزی یکسان می شود . همه چیز یکسان می شود در سرگیجه ای که اکن...

سر یه ماجرایی دیروز صحبت قند شد . منظورم قند خونه . صحبت قند میشه که میشه یاد عمه ام می افتم (زود و محض احتیاط بگم که عمه من چند سالیه که مرده و دامنش از دست دنیا کوتاهه). در ضمن موضوع کاملا جدیه، چون من عمه ام رو هنوز بعد چند سالی که از مرگش می گذره دوست دارم . این به خاطر نزدیکی ارتباطم با اون نبو...

داستان از یک خواب ناخوشایند آغاز می شود . مثل کابوس . اما فرق می کند، اینطور نیست که یک مرتبه بیدار شوی و خوشحال، از اینکه همه چیز خواب بوده است . بیدارمی شوی و می دانی که خوابی، اما نمی توانی از شر موقعیت ناخوشایندی که در آن قرار گرفته ای خلاص شوی. می خواهی فریاد بزنی و کمک بخواهی، اما نمی توانی . ...

انار اما خون است/ فدریکو گارسیا لورکا-ترجمه احمد شاملو

دقیقه 70 فوتبال رو می گم . دقیقه خاصیه، وقتی بازی رو عقبی . حالا فرق نمی کنه با یک گل یا دو گل .دقیقه بیم و امیده. کم کم داری استرس می گیری . اما هنوز به خودت امید می دی خیلی مونده . میشه جبران کرد . میشه حتی برد. ولی میدونی یه کم غفلت کنی دیگه نمی تونی . اونوقته که دیگه همه چی انگار بر علیه ات میشه...

بخاطر اينكه من مدارك ماشينو جا گذاشتم مادرم مي گويد برگرديم.، من زورم مياد بيست كيلومترو برگردم . بر مي گرديم و دوباره بر مي گرديم و تا مي رسيم دم بيمارستان ، ساعت حدودا پنج بعد از ظهر است . كمتر از نيم ساعت شوهرفاطمه با برادرزاده اش مي رود . اصغر مادر را مي برد شهريار . ومن زل زدم به پدر كه

بالاخره بارون سرد و لزج امروز سر شب به برف درشت و متراکمی مبدل شد تا همچون شب سال نوگذشت یکسال دیگر را اعلان کند و ما همچنان گیج ازفلسفه موهوم تولد و مرگ همچنان به درخت گردو باغ همسایه و تیر چراغ برق ابتدای کوچه زل بزنیم به حادثه عشق فکر کنیم که قرار است در جایی دور و دنج در سرزمین موسیقی و رنگ (ن

اصلا شبیه خودت نبودی . با چادر مشکیِ طرح داری که سرت بود و زل زده بودي به من . مردي كه از او سراغت را گرفته بودم اكنون كنارت ايستاده بود و انگار زاده شده بود در شيب ملايمي كوچه اي بي ابتدا كه به خانه ات مي رسيد . مانده بودم در صرافت بهانه اي براي بودنم آنجا در حياط خانه اي كه معمولي بودن بي انداز

عابری بی لبخند سنگ فرشی مغرور حسرت یک دیدار جمعه اي بي رویا خفتگانی عاشق تلي از ته سيگار "با حريق يادها همسفرم وقتي دورم به تو نزذيكترم" چهارشنبه بیست و پنجم فروردین ماه است . چند ساعتی از قطعی شدن سفرمان به اصفهان می گذرد و من به تماشای فوتبال نشسته ام . سهیلا غر و لند می کند که بروم و برای شلوار

ما آدما كلا آدماي بدبختي هستيم . تو اين كهكشوناي خيلي زياد و بزرگ توي يك سياره اي كه اصلا حرفش نيست زندگي مي كنيم اونم به مدتي كه حتي در مقابل عمر همينسيارهه يك پلك زدنه . بعدشم چند ميليارد نفر ديگه مثل خودمون چپيدن اين تو و هي هم ديگه رو هل مي ديم كه "قلعه شاه مال منه " . بدبختي اصلي موقعيه كه باي

روزها مي گذرد و من جز تكرار نام تو ترانه اي را به خاطر نمي آورم